Pokazywanie postów oznaczonych etykietą rozbiory. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą rozbiory. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 22 października 2012

20. października

Witam szanownych czytelników, którzy z wielkim niepokojem czekają na kolejne wpisy. Jak wiadomo, obecnie jest poniedziałek, zaś notka dotyczy soboty. Dzień ten jest święty dla wyznawców religii mojżeszowej. Nasi starsi w wierze, obchodzą szabat. Wedle tradycji, jest to dla nich siódmy, ostatni dzień tygodnia. Jak wiadomo w tym dniu Bóg odpoczywał, po akcie stworzenia świata. Dla wielu Żydów nie różni się on od naszej niedzieli. Natomiast dla ortodoksyjnych wyznawców judaizmu jest to dzień, gdzie zabroniona jest wszelaka aktywność. Problematyczne jest nawet korzystanie z energii elektrycznej, gdyż powstaje ona w wyniku ludzkiej pracy. Dla większości młodych Polaków, sobota jest dniem imprez. 

 Plik:Josip Broz Tito Bihać 1942.jpg


 Fot. Józef Brus Tito, wódz powstania antyfaszystowskiego w Jugosławii, głowa Jugosławii do 1980 roku. Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/20_pa%C5%BAdziernika

Trudno wyobrazić sobie zabawy bez alkoholu. Jednak znawcy rynku napojów wyskokowych są mocno zaniepokojeni. Zaobserwowali oni pewne niepokojące tendencje. Mocno spadło spożycie ciężkich alkoholi, w tym wódki. Być może wynika to z wysokich cen tegoż trunku, być może zmieniała się kultura picia w polskim społeczeństwie. Głównym alkoholem, jaki się spożywa jest piwo. Wódka stanowi raczej przedmiot albo luksusowy, albo   kojarzona jest z "menelskimi" imprezami. Pod względem historycznym, wódka jest najmłodszym z dzisiaj używanym alkoholi. Pierwsze wzmianki o niej pochodzą ze starożytnej Grecji, gdzie używana była do celów medycznych. Jej produkcją na szerszą skalę zajęli się średniowieczni Arabowie. Wówczas był to przodujący w gospodarce i nauce naród. Wódkę wykorzystywali wyłącznie do celów medycznych. Wiedza ta trafiła do Italii doby odrodzenia, gdzie jeden z alchemików opracował proces dygitalizacji. Również w XVI znajomość wyrabiania wódek trafiła do Rzeczypospolitej. Były one trzymane w apteczkach i używane jedynie w przypadkach medycznych. Romans medycyny i wódek związany jest z tym, iż doskonale wchłaniają one właściwości wielu roślin, które zostaną włożone do tego roztworu. Sytuacja zmieniła się dopiero po III Wojnie północnej. Wówczas to Rzeczpospolita straciła rangę główne eksportera zboża do Europy Zachodniej. Tym samym na szlacheckich folwarkach pojawiła się nadwyżka zboża, która była przetwarzana w gorzelniach.  Czyli produkowano wódkę. Stała się ona tania, więc pili ją wszyscy. W pierwszej połowie XIX wieku gorzelnictwo było jednym z najbardziej rozwiniętym przemysłem w Królestwie Polskim, produkował on ten alkohol na rynek rosyjski. Okazało się bowiem, że Rosjanie szczególnie gustują w piciu wódki. Po klęsce powstania listopadowego, car Mikołaj II nałożył cła zaporowe na produkty polskie. Spowodowało to przenoszenie produkcji do Rosji. Tak drodzy czytelnicy, to Polacy nauczyli Rosjan robić wódkę. Jednak znacznie ulepszyli oni jej produkcję. Znany rosyjski chemik Dymitr Mendelejew opracował proporcje wody do alkoholu, który wynosi 2 do 3.  Natomiast Piotr Smirnow wynalazł proces oczyszczania wódki. Dzisiaj alkohol ten jest narodowym trunkiem Rosjan. Zaś najdroższe na świecie są polskie wódki. Za granicami Polski ludzie szaleją za żubrówką, szopenem itp. 

W dniu 20. października jest obchodzony Dzień Statystyka. Oczywiście wszystkim statystykom i socjologom składamy jak najlepsze życzenia. Nauka ta pozwala na stwierdzenie pewnych ilościowych faktów, które są  potrzebne w ocenie rzeczywistości. Obecnie co 10 lat są przeprowadzane spisy powszechne, które określają w jaki sposób działa polska gospodarka. Statystyka jest tym przedmiotem na studiach historycznych, gdzie ludzi męczą obliczeniami matematycznymi. Jest ona potrzebna w pracy historyka, który zajmuje się dziejami najnowszymi.  Dzięki tej nauce wie on, ile w badanej społeczności było tyle a tyle ludzi pochodzących z Wielkopolski, tyle a tyle wyznania prawosławnego itp. Jednak w większości przypadków dane te są już opracowane przez urzędników lub braci socjologów. Zadanie historyka ogranicza się zazwyczaj do wyciągnięcia wniosków i opisania danej rzeczywistości historycznej.

W dniu tym w ciągu dziejów miały miejsca następujące wydarzenia historyczne:

1655 roku w Kiejdanach hetman wielki litewski książę Janusz Radziwiłł zerwał unię Litwy z Polską  i zawarł akt wiążący ze Szwecją. Był to samoistna decyzja jednego polityka, nie zaś całego politycznego narodu litewskiego. Wystąpienie przeciw władzy sejmu i wielkiego księcia Jana Kazimierza Wazy.   Czyli zdrada!

1791 roku Sejm Czteroletni uchwalił przepisy wykonawcze do Konstytucji 3 maja, czyli Zaręczenie Wzajemne Obojga Narodów.  Równocześnie wprowadzało ono bardziej ścisłe złączenie Polski i Litwy. Wprowadzono wspólny skarb i wojsko, dotychczas każde z państw federacji prowadziły osobne te sprawy. Wprowadzono jeden wspólny rząd, gdzie każde z państw miało mieć równą liczbę przedstawicieli. Wedle wielu historyków Zaręczenie likwidowało federację, wprowadzając państwo unitarne, ale obecnie wydaje się te twierdzenie na wyrost. 

1939 roku na terenach okupowanej Wielkopolski hitlerowcy rozpoczęli realizację operacji "Tannenberg".  Miała ona zniszczyć w Kraju Warty jednostki przywódce narodowości polskiej. Wszystko po to, aby mieszkających tam Polaków sprowadzić do poziomu niewolników. 

1944 rok oddziały Armii Czerwonej wkroczyły do Belgradu. Było to jedynie duże miasto w Jugosławii wyzwolone przez wojska ZSRR w tym kraju. Wolność dla Serbów, Bośniaków i Chorwatów wywalczyła komunistyczna partyzantka pod dowództwem Józefa Bruz Tioto.Ciekawe jest to, iż bardziej współpracował on z Brytyjczykami, niż z Sowietami. Jugosławia jako jedyny kraj komunistyczny przyjęła pomoc Zachodu w ramach Planu Marshala. Współpraca z Wielką Brytanią zakłóciła sprawa Grecji. Jugosławia mocno   zaangażowała się w pomoc greckim komunistom. Natomiast Wielka Brytania wysłały wojska wspierające rząd i walące z komunistyczną partyzantką. Tito szukał własnych rozwiązań w dziedzinie gospodarki, nie godził się na nacjonalizację i kolektywizację, przyszłość widział raczej w spółdzielniach i różnorakiego rodzaju samorządach. To spowodowało konflikt ze słonkiem ludzkości, Józefem Stalinem. Cóż Tito wypiął się na ZSRR.Mógł to zrobić, gdyż w Jugosławii nie było Armii Czerwonej. Spowodowało to, iż Jugosławia znalazła się poza blokiem wschodnim, prowadziła politykę neutralną.

1947 roku szef Polskiego Stronnictwa Ludowego, Stanisław Mikołajczyk, potajemnie uciekł z Polski. Był on ostatnim premierem rządu londyńskiego. W ramach realizacji porozumień  zawartych pomiędzy mocarstwami, zgodził się on na zostanie wicepremierem w Tymczasowym Rządzie Jedności Narodowej. 
Reprezentował on partię chłopską, jawnie głoszącą agraryzm, czyli w skrócie, wyższość produkcji rolnej nad przemysłową i sektorem usług. Z tego względu komuniści mieli poważne problemy, aby skutecznie zniszczyć PSL. Stworzyli oni własne Stronnictwo Ludowe, które działo w oparciu o marksizm. PSL głosząc takie hasła z  natury rzeczy była antykomunistyczna, dlatego też miała duże poparcie w narodzie. Bezpieka robiła wszystko, aby tą partię podporządkować komunistom. Wielu aresztowano pod zarzutem szpiegostwa, inny pod zzarzutami malwersacji gospodarczej itp. Legalne funkcjonowanie partii było zagrożone. Ucieczka Mikołajczyka była potrzebą, gdyż wiadomo było, że PSL przegrała walkę o władzę.

  Autor posłusznie melduje, że więcej ważnych wydarzeń nie pamięta. Pro dei gratia.

środa, 17 października 2012

17. października

Dobry wieczór Państwu. Dzisiaj dla miłośników jest dziwny dzień. Wynika to z zestawienia pewnego powiedzenia z rzeczywistością. Pewne przysłowie głosi, iż historia lubi się powtarzać. Z praktyki wiadomo, że to nieprawda. Jak to mawiał starożytny grecki filozof: panta rei, wszystko jest płynne. Rzeczywistość wydarzeń historycznych jest tylko jedna i niepowtarzalna dla danej epoki. Wynika to z pewnych uwarunkowań ekonomicznych, społecznych, politycznych, klimatycznych i wielu innych. Za Karolem Marksem i jego zwolennikami można powiedzieć, iż dana rzeczywistość historyczna jest determinowana czynnikami materialnymi. W każdym razie 17 października 2012 roku polska reprezentacja zremisowała z Anglikami 1 do 1, podobny wynik osiągając w 1973 roku na Wembley. Naprawdę dziwna sytuacja....

Pomimo upojeniem zwycięstwem, pewnie zaś i alkoholowym, autor proponuje Państwu pewną dawkę historii. Jak to mawiał rzymski filozof należący do nurtu stoików, historia vita magistra est, czyli historia jest nauczycielką życia. Oznacza to, iż być może, prezentowane wydarzenia komuś na coś się przydadzą.




Fot. Mecz Polska-Anglia z 1973 roku. Źródło:  http://www.polskieradio.pl/43/265/Artykul/704984,Oby-nadszedl-dzien-kiedy-Polska-znow-wygra-z-Anglia-

1863 roku na dystraktora powstania styczniowego powołano Romualda Traugutta. Jego podobizna jest znana z tego, iż była na starych, czerwonych 100 złotych. Oddanie całej władzy wykonawczej w ręce jednego człowieka miało zdynamizować działania powstańcze. Jego przywódco miało charakter tajny. Biuro jego mieściło się w prywatnym mieszkaniu we Warszawie. Próbował on zorganizować regularną armię,prowadzić normalny budżet oraz uzyskać pomoc państw zachodnich i rewolucjonistów innych narodowości. Nic z jego planów nie wyszło. Jego działalność zakończyło aresztowanie przez rosyjską policję. Został wydany przez jednego ze swoich towarzyszy.

1797 roku został podpisany traktat pokojowy w Campo Formio, który zakończył wojnę Francji z Austrią. Francja była otoczona przez monarchię Habsburgów ze strony Belgii, która była częścią cesarstwa oraz na terenie północnych Włoch, gdzie posiadała wpływy polityczne.   W dodatku tereny Niemiec oficjalnie pozostawały pod zwierzchnictwem Wiednia. Zawarty traktat pokojowy likwidował tą niewygodną sytuację. Belgia stała się częścią Republiki Francuskiej. Jej wschodnia granica teraz przebiegała na linii rzeki Ren, co dawało Francji dobre oparcie przed inwazją z tej strony. Natomiast na terenie Italii została stworzona Republika Cisalpińską, która była zależna od Francji. W zamian Austria dokonała aneksji terenów prastarej Republiki Weneckiej. W ten sposób rewolucyjna Francja stała się jak imperia z którymi walczyła, zaborcą. 

W 1961 roku miał miejsce XXII zjazd Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego. Wydarzenie to niebagatelne w powojennej historii. Otóż przywódca państwa, Nikita Chruszczow przedstawił referat na temat kultu jednostki. Skrytykował w nim działalność polityczną Józefa Stalina. Wedle tez tego referatu, Stalin uczynił się niemal bogiem na ziemi. Wszelkie dokonania w nauce, gospodarce, polityce i w działaniach wojskowych były przypisywane Stalinowi. Co więcej uzyskał on nadmierny wpływ na kierowanie państwem, co już nie było zgodne z zasadami Lenina. Chruszczow wytknął mu wiele błędów politycznych i wojskowych. Znaczenie referatu było ogromne. Polegało ono na tym, że prowadziło ono do częściowej demokratyzacji w ZSRR i państwach zależnych. Dodatkowo pozwoliło ono na forsowanie tezy o współistnieniu dwóch  systemów polityczno-gospodarczych, tj. komunizmu i kapitalizmu. Całkiem inna sprawa, iż wygłoszenie referatu podkopało znaczenie Chruszczowa jako głowy państwa. Część radzieckich polityków o poglądach konserwatywnych czekała na stosowną chwilę, aby usunąć I sekretarza z zajmowanego stanowiska.

W 1997 roku na Prezesa Rady Ministrów został desygnowany Jerzy Buzek z Akcji Wyborczej Solidarność. Była to partia skupiająca rozmaite ugrupowania prawicowe,  począwszy od postendeków, aż po liberałów. Jej szefem był Marian Krzaklewski, który jednocześnie był szefem związku zawodowego Solidarność. Nie został on premierem, gdyż marzył o prezydenturze. Jednocześnie chciał on wywierać wpływy na działalność Jerzego Buzka. Należy dodać, iż J. Buzek był jednym premierem wyznania niekatolickiego. Jego gabinet przeprowadził reformy: administracji, służby zdrowia, szkolnictwa i ubezpieczeń społecznych. Wydaje się, iż najgorzej przemyślana była reforma szkolnictwa, która przyczyniła się do obniżenia standardów nauczania i sukcesywnie postępującego ogłupienia społeczeństwa. 

Autor wszystkim czytelnikom dziękuję za niezasłużoną uwagę i zaprasza na następne odcinki serialu. Pro dei gratia.